[AKUMA_ZOKYO :: Modire with Sunset Glow]

กลับมาพร้อมกับ... ความเพ้อที่มากขึ้น 555+

FAQ ยังเปิดอยู่ แต่... หมดโปรโมชั่นแล้วนะ~  (ที่จริงไม่ต้องเต็มโควต้ากันขนาดนั้นก็ได้!! ขยันกันเกินไปแล้ว ถามข้อเดียวก็ตอบน่า =[]= )

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

FIClet : Goodnight Kiss
Author : Akuma_zokyO
Fandom : Katekyo Hitman REBORN!
Pairing : Foschia x Nuvola (Primo)
Rate : PG

Waining : BL, Shonen-ai, เกิดจากความเพ้อของคนแต่งล้วนๆ ข้อมูลที่ทราบมามีเพียงผู้พิทักษ์หมอกรุ่น 1 ทรยศวองโกเลเท่านั้นนะคะ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

เวลาที่ทั้งเมืองต่างหลับใหล มิใช่สำหรับผู้ที่มีอาชีพหลักเป็นผู้ล่า ทั้งในนามของวงการใต้ดินอย่างมาเฟียหรือเจ้าหน้าที่เพื่อความยุติธรรม เมื่อหูตาที่ไวกว่าคนทั่วไปรู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างกำลังเข้ามาใกล้ แขนแกร่งก็สบัดโจมตีเป็นการทักทายอน่างรวดเร็ว

 "มีธุระอะไร"

กลิ่นอายที่แสนเกลียดนัก... แต่กลับคุ้นเคย

"กลัวบางคนนอนไม่หลับ เลยกะจะมาจูบราตรีสวสัดิ์กระมังครับ"

ร่างโปร่งร่างหนึ่งก่อเกิดขึ้นจากอากาศธาตุ ดวงตาคมดุจพญาเหยี่ยวทอประกาย ทอนฟาคู่ในมือตวัดเฉียดใบหน้าของผู้ที่หาญกล้าบุกรุกเคหะสถานของผู้พิทักษ์แห่งเมฆาเรียกของเหลวสีชาดให้ไหลย้อยลงมาตามแรงโน้มถ่วง


"คฤหาสน์ของข้าไม่ต้อนรับคนทรยศ"


บุรุษในเงามืดเปล่งเสียงหัวเราะกวนประสาทตอบรับคำนั้น ดึงเส้นอารมณ์ชายหนุ่มร่างเล็กกว่าให้ขาดผึง แต่รอยยิ้มยียวนยังคงฉาบอยู่บนใบหน้า'คนทรยศ' แม้อาวุธสีเงินจะปักอยู่เฉียดจุดตายไปไม่กี่มิล



"ท่านโกรธข้า?"


"ข้าโกรธตัวเองมากกว่าที่ปล่อยให้เจ้าหนีรอดไปได้"




โกรธที่ไม่สามารถทำหน้าที่ของตนให้ลุล่วง...

โกรธตัวเองคอยถูกปั่นหัวโดยไม่อาจตอบโต้...

โกรธตัวเองที่ไม่อาจลงมือกับคนคนนี้ได้อย่างเด็ดขาดอย่างที่ควรจะเป็น...
 


ดวงตาเรียวของอาคันตุกะยามวิกาลหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อสดับคำตอบ ก่อนเป็นฝ่ายสานต่อบทสนทนานั้นเสียเอง


"หาใช่ความผิดของท่าน"

 
 วงหน้าคมเรียบเฉยชั่วครู่ขณะเข้ามาประชิดชายหนุ่มผมสีอ่อนกว่า

"ขนาดนภาที่กล่าวขานว่ายิ่งใหญ่ที่สุด โอบล้อมได้ทุกสรรพสิ่งยังมิอาจเหนี่ยวรั้งสายหมอก"

ก่อนกระตุกมุมปากกลับเป็นสีหน้าที่ใครๆต่างคุ้นเคย

"เช่นนั้นเมฆาหยิ่งผยองเช่นท่าน..."

แล้วประทับริมฝีปากเร็วๆที่พวงแก้มขาวของคนตรงหน้าจนมันซับสีเรื่อ ส่งผลให้ดวงตาอันภาคภูมิของนักล่าสัตว์กินพืชของวองโกเล่เบิกกว้าง กุญแจมือคู่กายถูกคว้าขึ้นด้วยตัดสินใจแน่แล้วว่าจะไม่ยอมปล่อยให้คนที่เพิ่ง'ฉวยโอกาส'ไปหมาดๆหนีรอดเป็นครั้งที่สอง

...แต่นั่นก็ช้าเกินไปสำหรับเจ้ามายาแห่งวองโกเล่ที่หายไปกับราตรีกาล

"จะไขว่คว้าถึงตัวข้า... ได้อย่างไร"

...ทิ้งไว้แต่เสียงนุ่มกังวาลในหัวเมฆาที่กำลังโกรธเกรี้ยวเท่านั้น

Fin or tbc..?

FREE TALK :  อารมณ์ประมาณว่า ทันทีที่เห็นปู่หมอกรุ่น 1 เต็มๆ ฟิคนี้มันก็ไหลออกมาเฉยเลย (แบบลื่นๆเลยด้วย) อยากวาดแฟนอาร์ต แต่ขอไปตบกับสับป้า 2 แฉกสุดแรงก่อน (ปู่ทำไปได้ยังไงเนี่ย!) อยากแต่งเรื่องยาว แต่ขอให้ข้อมูลออกมามากกว่านี้ก่อน *3*~

ให้จิ้นปู่หมอกเคะก็ได้อยู่นะ มีคนอยากอ่านมั๊ย? (รักกุญแจมือจริงจัง!)

แต่...

อีก 3 วัน... จะเปิดเทอม orz!  

ปล. โรสจ๊ะ... แจ๊คจะลงสีเสร็จแล้วนะ

แต่เปิดมาอีกทีทำไงดี เหลือแต่เส้นอะ ฮะๆๆๆ /ปาดน้ำตา

ไม่เป็นไร ทำใหม่เนอะ ^ ^~

edit @ 26 Oct 2009 14:28:45 by ::Akuma_zokyO::