::Akuma_zokyO:: View my profile

Fanfiction

[SC] Main Event0 :: Choices

posted on 12 May 2012 15:22 by akuma-zokyo  in Fanfiction, SC

 

 

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ

 0

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

 

 "มอร์เดรด แลนฟอร์ด!" เสียงตะโกนก้องทางเดินมาพร้อมกับการเปิดประตูแบบไม่เกรงใจเจ้าของคฤหาสน์ ทั้งพ่อบ้านและสาวใช้ต่างชินกับพฤติกรรม'คนสนิท' ของเจ้านายจนเกินกว่าจะตกใจแล้วจึงได้แต่หลีกทางให้ด้วยความนอบน้อม

"ยังอยู่ครบสามสิบสองดี เลอัส" เจ้าของชื่อกำลังนั่งเอกขเนก รอให้ใบชาพองตัวได้ที่ในห้องนั่งเล่นส่วนตัวอย่างสบายอารมณ์จนผู้ที่เข้ามาใหม่นึกอยากเตะขาเก้าอี้ให้ล้มโครมซักทีอย่างหมั่นไส้ 

 

"มีแต่คนบ้าอย่างนายเท่านั้นแหละที่ยังร่าเริงกับเหตุการณ์เฉียดตายแบบนี้" เลอัสเสยผมที่ยุ่งอยู่แล้วจนไม่เป็นทรงมากยิ่งขึ้น ดวงตาสีต่าง,ดำ และน้ำตาลเข้ม, ทอดมองคนบ้าตรงหน้าอย่างอ่อนใจแล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ

 

"ใครว่า... ก็แค่เจอเเหตุการณ์เฉียดตายแบบนี้บ่อยไปหน่อยเอง" มอร์เดรดขยับยิ้ม ตั้งแต่อยู่ที่นี่เขาเริ่มชินกับการลอบสังหารมาบ้าง เพราะตระกูลที่มีชื่อด้านยาและสมุนไพรไม่ได้มีเพียงตระกูลแลนฟอร์ด แต่ครั้งนี้ต่างออกไป พอชายหนุ่มเจ้าของประสบการณ์นึกถึงเรื่องราวเมื่อครู่แล้วก็อดขำไม่ได้

 

 

 

ครู่เดียวมือสังหารที่ริลองดีก็ถูกกดตัวลงต่ำให้นอนนับกรวดอยู่แทบเท้า ถึงจะมีตำแหน่งเพียงแค่วิสเคาน์ แต่ฐานะทายาทเพียงหนึ่งเดียวของตระกูลมาสควิสก็ทำให้มีคนคุ้มครองฝีมือดีจนจัดการผู้บุกรุกได้โดยที่เขายังไม่ทันจะกระดิกนิ้วหลบด้วยซ้ำ                                

 

                                                                                                                                                                                                                                                                        

                                                                                                       

อ่อนเกินไป…                                                                                                                                                                                                                                                      


 

 

ไม่สิ การเปิดเผยชื่อผู้จ้างวานแบบนั้นเรียกว่านักฆ่ามืออาชีพไม่ได้อยู่เเล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

"ฝีมือใคร?" หลังจากจัดแจงที่นั่งให้ตนเองเรียบร้อยแล้ว เลอัสก็เอ่ยปากถาม

 

"เจ๊ใหญ่... จากการ'สอบปากคำ'น่ะนะ"

 

 เลอัสขมวดคิ้วเมื่อนึกถึง'เจ๊ใหญ่' ของอีกฝ่าย.... 

 

 

 

 

เรเรียส เกลียเชอร์

 

 

 

 

 

 

ถ้าว่าโดยตามตำแหน่ง ดัชเชสคนสวยผู้กุมอำนาจในแวดวงการเมืองทั้งเบื้องหน้าเเละเบื้องหลังจะสนใจอะไรกับวิสเคาน์ตัวเล็กๆอย่างเขา 

 

 

อันที่จริงมอร์เดรดก็พอได้ยินเรื่องที่ช่วงนี้ขุนนางหลายคนถูกเก็บโดยทิ้งร่องรอยอย่างจงใจนี้มาบ้าง แต่ก็ไม่คิดว่าจะเจอกับตัวเอง พูดตรงๆคนที่อยากดิสเครดิทดัชเชสคนงามนั้นมีนับไม่ถ้วน แต่ถ้านึกถึงคนที่โง่พอจะใช้วิธีแบบนี้ก็จำกัดวงผู้ต้องสงสัยได้ไม่ยาก

 

 

 

 

“ท่านดัชเชส?... หืม..... แล้วคิดว่านางเป็นยังไง” ห้องนั่งเล่นหรูหราขาดคนบริการเพราะเจ้าของนิยมความเป็นส่วนตัว เลอัสจึงจัดแจงถ้วยชาให้ตนเองโดยไม่ได้ขอ 

 

“สวย”

 

“……” คิ้วของคนถามเริ่มกระตุก มือที่กำลังรินชาหอมๆเพิ่มลงในถ้วยกระเบื้องอย่างดีชะงักกึก

 

“….ขอรายละเอียด”

 

“สวยมากๆ”

 

“ยังไม่เห็นภาพ”  

 

“สวยปานพญามารมาจุติ”

 

ถ้วยชากระเบื้องเคลือบอย่างดีถูกวางกระแทกใส่สหายรักที่ยิ้มแยกเขี้ยวรับ ใบหน้าคนวางยังเปื้อนยิ้มแต่ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นเส้นเลือดปูดนิดๆที่ขมับ

 

"อย่ารุนแรงสิสหาย เสียดายของ" เจ้าของอุปกรณ์ในการชงและใบชาทั้งหมดจุ๊ปาก หยิบซองเล็กๆสีน้ำตาลอ่อนจากเสื้อคลุม

 

 

“พญามาร? ชักสงสัยไอ้สาเหตุของโรคแพ้ผู้หญิงของนายแล้วสิ” เลอัสกรอกตา หยอกกลับแรงๆจนอีกฝ่ายชะงัก เกือบทำซองในมือร่วงอย่างหมดมาด ครางฮึ่มฮั่มในลำคอบ่งบอกว่าไม่สนุกเต็มแก่ คนสนิทวัยเดียวกันยิ้มกว้าง รู้สึกถึงชัยชนะที่นานๆจะได้สัมผัสก่อนกระแอมไอ

 

"เข้าเรื่องได้เเล้ว สรุปว่า..."

 

"ไม่. มี. ทาง." มอร์เดรดกรีดซองกระดาษ เผยให้เห็นผงสีขาวละเอียดแล้วเทลงไปในถ้วยชาก่อนคนให้ละลายอย่างใจเย็น

 

 

 

“มั่นใจจริงนะ”  คิ้วโก่งเหนือดวงตาสีแปลกเลิกขึ้นน้อยๆ

 

“มั่นใจสิ” คนยศสูงกว่าจิบชาที่ปรุงแต่งเพิ่มแล้ว

 

“ถ้าเป็นตอนนี้…. ตราบใดที่ฉันยังมีประโยชน์กับเธอคนนั้นอยู่น่ะนะ”

 

"ก็ไม่แน่หรอก.... ถึงเป็นคนโยนนายเข้ามาบ้านนี้ แต่บางทีเจ๊เค้าอาจจะอยากเชือดนายเล่นๆขึ้นมาแล้วก็ได้" เลอัสกล่าวติดตลก

 

 

 

 

 

 

 

ตลกที่ทั้งคู่ต่างไม่มีใครขำ.....  เพราะไม่อาจรับรองได้ว่ามันจะไม่เกิดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

"ถามจริงๆนะมอร์ดี้ที่รัก"  ชายหนุ่มปรายตามองไปยังขนมแกล้มชาที่จัดเรียงไว้อย่างน่าทานทั้ง 2 สี

 

"ดัชเชสผู้ให้โอกาส...." แล้วเลือกขึ้นมาสีล่ะชิ้นยื่นส่งไปที่จานคนตรงหน้า "...กับตระกูลเเลนฟอร์ดที่ชุบเลี้ยงมา" 

 

 

"ถ้าเวลานั้นมาถึงจริงๆ..."

 

 

 

 

 

 

 

"นาย... จะเลือกใคร?"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

กึก


คนที่กำลังจิบน้ำชาอยู่ชะงักน้อยๆ บรรยากาศหนักชวนอึดอัดก่อตัว

 

 

แต่ไม่นานนักหลังสิ้นเสียงกระทบกันของกระเบื้องเคลือบ มอร์เดรดก็หยิบขนมทั้ง 2 ชิ้นเข้าปาก...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...มีเพียงรอยยิ้มนึกสนุกอย่างที่ทำบ่อยๆเท่านั้นเป็นคำตอบ

 

 

 

fin.

 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

- ไม่รู้ว่าตรงโจทย์รึเปล่า แต่ว่า แก้เคิร์สแหล่วววววววววววว 

- เหมือนจะเป็นราชสำนักคนสุดท้าย แอบกุมขมับเเทนเรเรียสนิดๆ แลดูนักฆ่าในสังกัดแต่ล่ะคนจะไม่มีใครภักดีกับนางจริงเลย *แอบอ่าน* 

- พอร์ท NPC (ลูกชาวบ้าน)เพิ่มมาอีก 1 หน่อ ถ้ารู้ว่าน้องม่อมาจากใครก็น่าจะเดาได้ว่าใครคือเลอัส

- ม่อไม่เรียกดัชเชสแบบนั้นให้คนอื่นได้ยินหรอกนะ /เขร้ม /กราบเรียนว่าอย่าให้รู้ถึงหูนาง

 

 

 

 

 

ไหนๆมีระบบเมนชั่นทั้งที ตอบคอมเม้นท์ค่ะ ' v '


@cassis-tatsuya
 เยส โมเอะๆคิวท์ = p =,,

 

@foundation ขอแสดงความเสียใจค่ะพี่เบนซ์ ไม่ใช่อองจา ; p ; *พราก* ขุนนางหนุ่มน้อยเกรียนกว่าโชตะใสซื่อ(?)เย้ออ

 

@zerinjung เราดีใจที่เจ้าขำ XD

 

@foggyk ไม่แน่นะคะ ฝากตัวล่วงหน้าด้วยเช่นกันค่า XD

 

@sonitus อยากเล่นกับสาวหล่อแล้วค่า = p= 

 

@brotherxbrother  อยู่กลุ่มเดียวกันเราอาจได้เจอกันโดยบังเอิญก็ได้ค่ะ มาเล่นกันๆ XD

 

@tsukasasan ออเรียน่าเป็นสาวน้อยสมบูรณ์แบบประเภทที่น้องม่อแพ้ทางที่สุดเลยค่ะ ฮิ p ฮิ *สปอย(?)

 

@ballista ขอบคุณค่า โชคดีที่โนเอลเป็นชายไม่แท้(?)น้า

 

@penawizard *ขอตั๋วฟรี แล้วเราจะส่งลูกชายไปชมการแสดงที่คณะอย่างสม่ำเสมอแน่นอนค่ะ XD